یادداشتی بر فیلم بیداری رویاها
بيداري روياها پس از فرزند خاک فيلم متفاوت ديگري است در کارنامهي کاري محمد علي باشه آهنگر. کارگردانی که می کوشد داستان و روايت جذاب و تازهاي از مقطعی از تاريخ معاصر ايران ارائه دهد که آن را از نزديک لمس کرده است.
بيداري روياها همچون فيلم پيشين کارگردان از سوژهاي در رابطه با عواقب جنگ تحميلي و جامعه ای که با اين عواقب دست و پنجه نرم می کند، بهره می برد.
فيلم راوی زندگي همسر آزاده ای است که پس از سال ها اسارت و بي خبري در گير و دار عروسي تنها فرزندش به وطن بازگشته است. اما اين بازگشت نه تنها غرورآفرين نيست بلکه با اتهام جاسوسي براي بعثی ها و منافقين در زمان اسارت همراه است .
اين بازگشت در شرايطی اتفاق ميافتد که زن با برادر شوهرش ازدواج کرده و با فرزندانشان زندگي آسوده و راحتي را می گذرانند. حال پس از بازگشت همسرپيشين، زن مجبور است بنا بر حکم شرع و قانون از همسر فعلی اش جدا شده و به زندگي اجباري با کسي تن در دهد که دره ای به اندازهي سال های عمر تنها فرزندشان ( 20 يا عددي نزديک به اين ) آن ها را از هم جدا کرده است .
علیرضا طاهرخانی